خاطرات دو زمانه

ماجراهای من و داداشمبه قلمعلی اکبر دامغانیقسمت اولبیچاره داداشم دلش به حال من سوخته بود پیش خودش گفته بود برادرم چند وقتی است گردشی جایی نرفته بیام اونو ببرم مدتی پیش خودم. آمد، گفت: دلت می خواد همراه من بیای. جواب دادم بله از خدا می خواهم. گفت: باشه برو کاراتو انجام بده لباسات جمع کن از پدر و مادر خداحافظی کن، بیا برویم. خب من چنین کاری کردم خوشحال بودم و در پوست خود نمی گنجیدم رفتم به همراهش. چ...

به مناسبت روز بازگشت حضرت امام به وطن و بازخوانی خاطرات روسای جمهوری؛مرد روزهای روشنبه قلمعلی اکبر دامغانیروزی که حضرت امام خمینی (ره) پس از 15 سال هجرت و تبعید به ایران بازگشتند هر کدام از شخصیت هایی که در طول 37 سال اخیر بر کرسی ریاست قوه مجریه نشستند در زمان ورود امام خاطره ای از خود دارند.روز 12 بهمن 57 مردم ایران با شور و شعف فراوان مشتاق دیدار امام بودند. حضور قریب به سه میلیون نفر ایران...

خدا رو شکر بخیر گذشت. به درمانگاه رفتم. پس از عکس برداری از پا مشخص شد پایم شکسته، اونو گچ گرفتند و آمدم. دژبان هنوز توی آن حوالی بود. خودم را بهشون معرفی کردم، گفتم بیا برویمxa0 و تا نزدیکهای منزل مرا بردند. بین راه بهشون فهماندم که فرمانده من فلان کس است و در کارگاه فنی فعالیت دارم . از این مرحله هم گذشتم به خانه رفتم که مادرم توی سر خودش زد. و او هیچوقت مرا به این حال ندیده بود نشست و انگار فشارش...

و بعد پولها را به فرمانده دادم. فرمانده گفت خیلی خب گواهی دکتر داری؟ گفتم بله، گرفتم. جواب داد: بیا برو منزل طبق همون گواهی استراحت کن. گفتم نه جناب! من همینجا می مانم مشکلی نیست همینجوری کار می کنم.گفت: خیلی خب من باید بروم صبحگاه تو هم اگر خواستی بیا روی پلکانها.گفتم: چشم قربان! شما بروید من آهسته آهسته میام.رفتم روی پلکانها نشستم. همینطور گروهانها رژه می رفتند و سرود می خواندند.خواب رفتم. هر چه...

خاطره ای از شهید محمد عسکری باقرآبادیبه قلمعلی اکبر دامغانیبه ادامه مطلب بروید......